Pyetja se sa ndikojnë gjenet dhe mjedisi në identitetin tonë ka nxitur një valë studimesh në psikologji dhe shkencat sociale. Studiuesit theksojnë se ADN-ja është unike për çdo individ dhe nuk ndryshon sipas vendit ku jetojmë, por vetëm gjenetika nuk mjafton për të shpjeguar kush jemi. Përvoja, kultura dhe shoqëria ku rritemi formësojnë mënyrën se si mendojmë, ndihemi dhe sillemi.
Një analizë e madhe mbi binjakët, që përfshiu miliona persona, tregoi se gjenetika shpjegon mesatarisht rreth 50% të dallimeve mes njerëzve, ndërsa pjesa tjetër lidhet me përvojat dhe mjedisin. Tiparet e personalitetit, ekstrovertizmi dhe bindja ndaj autoritetit mund të ndikohen nga vendi dhe kultura.
Psikologët ndërkulturorë shpjegojnë se kultura formëson perceptimin e vetes dhe të botës. Në shoqëritë perëndimore, individët fokusohen më shumë te tiparet personale, ndërsa në disa kultura të tjera rëndësi kanë marrëdhëniet dhe konteksti social. Rrugët nervore në tru forcohen nga përvojat e përditshme, duke ndikuar në sjelljen dhe personalitetin tonë.
Ekspertët theksojnë se nuk ka një përgjigje të vetme: identiteti formësohet nga një kombinim kompleks i natyrës dhe edukimit. Gjenet krijojnë bazën, por mjedisi përcakton se si ato tipare shfaqen dhe zhvillohen. Filozofët janë gjithashtu të ndarë: disa besojnë se individi mbetet i njëjtë pavarësisht rrethanave, të tjerë se identiteti ndryshon me përvojat.
Shumica e studiuesve bien dakord: vendi ku rritemi nuk është i vetmi faktor, por luan një rol të rëndësishëm në formësimin e asaj që bëhemi.
