Dalja edhe e videos së incidentit pas përfundimit të sfidës AF Elbasani–Vllaznia e ka bërë edhe më të qartë debatin që nisi menjëherë pas ndeshjes. Ajo që në orët e para mund të trajtohej vetëm përmes deklaratave dhe versioneve të palëve, tashmë ka një tjetër peshë, pasi pamjet filmike i japin publikut mundësinë të shohë vetë atë që ka ndodhur.
Dhe nëse një ndeshje futbolli mund të prodhojë tension, polemika, protesta dhe kritika ndaj arbitrimit, ekziston një kufi që nuk mund të relativizohet dhuna fizike.
Ky është pikërisht thelbi i qëndrimit të Federatës Shqiptare të Futbollit, e cila e ka cilësuar aktin ndaj arbitrit si “absolutisht të papranueshëm”, duke theksuar se dhuna nuk ka vend në futbollin shqiptar.
Futbolli është natyrshëm një sport emocionesh. Vendimet e arbitrave mund të kundërshtohen, trajnerët mund të protestojnë, lojtarët mund të reagojnë dhe klubet kanë të drejtën të kritikojnë performancën e gjyqtarëve.
Por kritika dhe dhuna nuk janë dy forma të të njëjtit reagim. Janë dy realitete krejtësisht të ndryshme.
Kur një kundërshtim ndaj një vendimi arbitral kalon në kërcënim, presion apo kontakt fizik, nuk kemi më të bëjmë me një episod të zakonshëm të një ndeshjeje futbolli. Kemi të bëjmë me një çështje që kërkon përgjegjësi institucionale dhe disiplinore.
Prandaj, publikimi i videos e rrit edhe më shumë përgjegjësinë e organeve kompetente për të analizuar me kujdes çdo sekondë të incidentit, për të identifikuar personat e përfshirë dhe për të zbatuar rregulloren pa ndikime nga emri apo pozicioni i tyre.
Mesazhi i FSHF-së është i qartë: nuk ka tolerancë për dhunën, pavarësisht emrit, klubit apo pozicionit të personit që e kryen.
