Në çdo vend tjetër reagimin e qytetarëve kundër rritjes së çmimit të produkteve të shportës dhe karburantit do duhej ta kapitalizonte politikisht alternativa që është përballë qeverisë; opozita. Do duhej të ushtronte të gjithë presionin mbi qeverinë nëpër sheshe, me grupet e interesit dhe në çdo studio televizve për të bërë ndërhyrjet e nevojshme që lehtësojnë barrën mbi qytetarët.
Por në Shqipëri kjo nuk po ndodh sepse Partia Demokratike është zhytur prej kohësh në një spirale krize nga e cila ndoshta nuk del dot më kurrë derisa të përfundojë jo më parti e tretë si në zgjedhjet e 6 marsit, por edhe më keq se kaq. Mbase ndodh ajo që thotë Aurel Plasari se nëse PD nuk riorganizohet do duhet të “mbyllë dyqanin”. Shqipëria s’ka më kohë për të humbur me një opozitë vulëhumbur e të ikur në drejtim të paditur. Ai që po bën rolin e munguar të kryetarit të opozitës sa në protesta dhe studio më studio në debate televizive duke iu kundërvënë qeverisë, është avokati dhe aktivisti Adriatik Lapaj.
Edhe pse ai thotë se gjithçka po bën është thjesht nga pozitat e një qytetari të angazhuar në të vërtetë përgjatë këtyre ditëve është shpërfaqur në publik si oponenti kryesor i mazhorancës dhe kryeministrit Edi Rama. Do të ishte vërtet një fitore e madhe sikur këto protesta t’i jepnin Shqipërisë një alternativë të re opozitare, një lidership të ri që nuk kompleksohet përballë Ramës si Lulzim Basha, që nuk është aq i vjetër dhe i stërprovuar si Sali Berisha, që s’ka veset e Ilir Metës dhe nuk e braktisë skenën sapo zhgënjehet nga zgjedhjet më të afërta siç bënë Nisma Thurje dhe të tjerë më parë.
Opozita shqiptare sot ka nevojë për një lidership të ri, me karakter të fortë që nuk mbart ngarkesa nga e kaluara dhe as bën pazare me pushtetin për t’u delegjitimuar e humbur kredibilitetin si Lulzim Basha. Mbase Adriatik Lapaj nuk e aspiron diçka të tillë dhe me modestinë që e tepron në shumë raste, thotë se ndihet komod si aktivist duke bërë protesta herë pas here dhe duke marrë mbështetje vetëm në rrjetet sociale. Por gjërat nuk ndryshohen nëse qëndron pafundësisht si aktivist i shoqërisë civile apo thjesht si një qytetar i angazhuar që del herë tek Fevziu, herë tek Çani apo Eni Vasili.
Mbase ka ardhur koha që rolin e kryetarit të opozitës që ka bërë përgjatë këtyre ditëve ta çojë më tej duke formalizuar apo institucionalizuar opozitarizmin e tij. Nuk e dimë cila është ambicja e tij realisht dhe as jemi në gjendje të japim një formulë të gatshme se si mund të bëhet kryetari i opozitës në Shqipëri, por mjafton që gjithçka ka bërë deri më tani ta kanalizojë dhe energjizojë për diçka më të madhe sesa thjesht, le të themi një foto me ambasadoren amerikane apo një nominim për kryetar bashkie në Sarandë sikundër ne kemi raportuar kohë më parë.
Vakumi i madh i lidershipit të opozitës në Shqipëri mund të mbushet fare mirë nga Adriatik Lapaj. Ka karakter të fortë, është hazër xhevap edhe kur ka përballë Edi Ramën dhe ka kredibilitet shumë më të madh se personazhe të tjerë që e kanë shndërruar hapësirën publike në një moçalishte të ndotur. Fundja çfarë na duhet më shumë?! Ndoshta kjo krizë çmimesh dhe kjo valë protestash e sollën një lider të ri, i cili pa asnjë mëdyshje ka rrugë të gjatë e të përpjetë për të bërë, por sot për sot është shumë herë më kredibël sesa Luli Basha që mban formalisht vulën e kryetarit të opozitës.©argjiroja.net
