Ismail Kadare iku sot nga kjo botë. Shpirti i tij u prehtë në paqe! Unë e kam dashur shumë si shkrimtar dhe si njeri. E kam takuar disa herë në Shqipëri dhe në Paris, në shtëpinë e tij. Njëherë tjetër do tregoj episode nga bisedat me të. Njeriu Kadare nuk është më, si shkrimtar e kemi aty, me veprat e tij në memorien tonë, por edhe bibliotekat e shtëpive.
Kujt i ka ndodhur të shkojë në Francë, qoftë edhe për të thyer heshtjen me bashkëbiseduesit, mjafton që midis të futet Kadare, dhe biseda zë e ndizet. Prej Kadaresë flitet me respekt për Shqipërinë e shqiptarët, për historinë, kulturën, gjuhën, gjenezën, luftën, Skënderbenë, nënë Terezën, Kosovën,përkatësinë tonë evropiane, padrejtësitë e fuqive të mëdha ndaj nesh, etj, etj, tema që derivojnë biseda sa të duash të gjata e përmbajtësore.
Për ne që vijmë nga Gjirokastra, Kadare në një vend të huaj si Franca, është gati një kartvizitë familjare. E njoh Gjirokastrën nga Kadare, të thonë. Qytet magjik!
Sot lexova diçka që më pëlqeu. Dikush ka sugjeruar që Kadare të prehet krahas Konicës, Mit’hat Frashërit etj në kodrat e Liqenit. Shumë mirë. Aty e meriton. Kryelajmi në fakt do ishte sikur Kadare të kërkonte të prehej në vendlindje, në Gjirokastër. Siç bëri Petro Marko. Sepse, sot ky qytet e ka identitet Kadarenë.
Në fillim ishte Gjirokastra që bëri Kadarenë. Sot edhe falë Kadaresë, Gjirokastra jeton. Gjirokastra dhe Kadare janë identike, të shkrirë në një. Janë me qindra e mijëra vizitorë që dynden në vit në atë qytet, jo thjesht për vlerat që ka si pasuri e trashëgimisë kulturore botërore, por edhe si vendlindja e Kadaresë. Pena e artë e Kadaresë e bëri të përbotshëm atë qytet të bukur kapriçoz. Ashtu siç kapriçua magjike e atij qyteti e frymëzoi shkrimtarin ta kthente atë në artin e përmasave universale. Gjithsesi, kudo që të jetë shtëpia e përjetshme e shkrimtarit Ismail Kadare, dimensionet e tij letrare do jenë një kontribut i çmuar në letërsinë më të mirë botërore.
Me siguri veprat e tij do t’i gjejmë gjithmonë në libraritë evropiane aty pranë Kunderës, ku të dy duket sikur i bëjnë publicitet njëri tjetrit. Kur blen një Kadare, të duket sikur ky të thotë, mos ik pa marrë dhe një Kunderë, dhe anasjelltas. Sepse shkrimtarët e mëdhenj ashtu si njerëzit e realizuar nga jeta, nuk flasin kurrë keq për të ngjashmit. Sot dua t’u shpreh ngushëllimet e mia më të thella familjes, të afërmve dhe miqve për humbjen e njeriut të tyre të dashur. Shqiptarët kudo që gjenden, humbën përfaqësuesin e tyre idenditar në perëndimin e vështirë.
