Ne kemi udhëtuar drejt një tjetër bukurie natyrore, në Dropullin e Sipërm, në Koshovicë. Edhe ky peisazh ka mbetur i shkretë, pa frymë, pa jetë. Banorët janë larguar. Nga 120 shtëpi që ishin më parë të banuara tani kanë ngelur më pak se gjysma.
“Kemi lindur këtu, jetojmë këtu. Dikur në shkollë ka patur shumë nxënës. Në sistemin e Hoxhës si Dropull ishim djali i përkëdhelur i gjithë Shqipërisë. Ndërsa tani po ndodh e kundërta. Po na shkelmojnë si shteti shqipatar ashtu edhe ai grek”, tregon Jani Karajanis, banor, Koshovicë.
Është aq i pajetueshëm si fshat, saqë në 25 vitet e fundit, nuk ka më transport urban që të çon në Koshovicë.
“Më parë autobusi vinet dy herë në ditë. Tani ka më shumë se 25 vjet që ska autobus në Koshovicë”, tregon Thoma Cura, banor I fshatit.
Koshovica nuk ka dyqane, shkollë apo qendër shëndetësore. Në këtë fshat, as lindje nuk janë parë që prej më shumë se 20 vjetësh.
“Ska lindje, as pagëzime asgjë. Vetëm vdekje ka”, tha Pavllo Gaco, banor i fshatit.
“Pata mbesën sëmurë dhe skishte mjek. Telefonova një në Jorgucat por ai tha, jam pediatër por kam 25 vjet që skam vizituar fëmijë. Shkoni më mirë në Janinë”, tregon Thoma Cura, banor I fshatit.
“Ska patur lindje ne fshat pas viteve 90. S’mbahet mend lindja e fundit kur ka qenë.” Tregon Jorgo Gjorgji, banor i fshatit
Buka në këtë fshat vjen dy herë në javë. Për tu furnizuar me ushqime banorët e mbetur të Koshovicës, i drejtohen Gjirokastrës ose Janinës.
“Jemi si qytetarë të kategorisë së tretë pa ujë, pa drita pa televizor” tregon Jani Karajanis, banor i fshatit./ TCh
