Kylian Mbappé ka zgjedhur të thyejë heshtjen pas përfundimit të Kupës së Botës 2026, duke publikuar një letër të hapur në disa prej mediave më të njohura franceze. Kapiteni i Francës ndau reflektimet e tij mbi rrugëtimin e kombëtares në turne, falënderoi tifozët për mbështetjen e pakushtëzuar dhe theksoi se skuadra do ta shfrytëzojë këtë përvojë për t’u rikthyer edhe më e fortë.
LETRA E MBAPPES:
“Faleminderit.
Një muaj emocionesh. Duke shtyrë përtej kufijve. Duke mbajtur ngjyrat e Francës.
Pasion, mbi të gjitha, i njëjti që na shtyn në fushë dhe që ju shtyn juve, para ekranit ose në tribuna. Kjo është ajo që kemi përjetuar së bashku, një histori e pabesueshme.
Ne nuk sollëm në shtëpi një trofe ekipi. Kjo dhemb dhe do të vazhdojë të dhembë për një kohë, nuk do t’ju gënjej për këtë.
Titullin e Këpucës së Artë, e pranoj me krenari, por do të kishte qenë shumë më mirë me Kupën në krye.
Mund t’ju kishim borxh një fund më të bukur. Por ne nuk zgjedhim gjithmonë fundin e historisë, ne zgjedhim se çfarë vendosim në të dhe ne vendosim gjithçka. Për këtë, jemi krenarë.
Faleminderit shokëve të mi të ekipit. Pa punën e tyre, vrapimet e tyre, pasimet e tyre, pa atë frymë ekipi që na mbajti nga ndeshja e parë në të fundit, Nuk do të kisha mundur kurrë të shënoja kaq shumë. Ky titull i përket kolektivit aq sa më përket mua.
Si fëmijë, ëndërroja të luaja në një Kupë Bote, të paktën një. Kam luajtur në tre, kam fituar një, dhe këtë vit, pata krenarinë të garoja në të me shiritin e kapitenit. Nuk do ta harroj kurrë.
Ju qëndruat zgjuar deri vonë, ndonjëherë deri në mesnatë në varësi të zonave kohore, për të na parë të luanim nga ana tjetër e botës; ju u mblodhët në shtëpi, në bare, me familjen ose miqtë, kudo në Francë dhe më gjerë.
Të tjerë ishin aty me ne, në stadiume, me flamuj të varur mbi supe. Fëmijë me sy plot habi, burra dhe gra nga të gjitha prejardhjet dhe brezat, të bashkuar rreth të njëjtit gëzim, atij të ndarjes. Kjo është fuqia e këtij sporti.
Dhe nuk na zhgënjetë kurrë, as në momentet më të vështira, as kur e meritonim më pak. Këtë histori, e shkruam me miliona duar, jo vetëm njëmbëdhjetë në fushë, të nxitur nga i njëjti zell.
Didierit, unë tashmë e kam thënë atë që kisha nevojë të thoja, ai e di. Faleminderit atij, dhe gjithë stafit të tij gjithashtu: fizioterapistëve, kuzhinierëve, trajnerëve, shoferëve, të gjithë atyre njerëzve që askush nuk i sheh kurrë dhe pa të cilët asgjë nga kjo nuk do të ishte e mundur. Dhe atyre që na mirëpritën në Shtetet e Bashkuara gjatë gjithë këtij kompeticioni.
Në thelbin e tij, futbolli mbetet një lojë. Një lojë që e marrim shumë seriozisht, një lojë që punojmë gjithë jetën tonë për ta zotëruar, por prapëseprapë një lojë, me rregullat e saj të thjeshta që nuk kanë ndryshuar që kur filluam të luanim: top, gol, dëshirë për të shënuar. Kjo është arsyeja pse na bashkon të gjithëve me të njëjtin pasion.
Kjo Kupë Bote po mbaron, por historia vazhdon. Do të ketë ndeshje të tjera, netë të tjera vere ose dimri kur të gjithë do të bashkohemi përsëri përpara kësaj loje të njëjtë, me të njëjtën dëshirë të paprekur. Nuk kemi mbaruar së luajturi së bashku.
Faleminderit për gjithçka.
Kilian Mbape
