Kanë kaluar më shumë se tre vjet që kur Shakira dhe Gerard Piqué publikuan atë deklaratë të përbashkët, tashmë të famshme, ku njoftonin ndarjen e tyre, duke kërkuar privatësi dhe duke i vënë fëmijët e tyre në radhë të parë. Ishte e shkurtër, e sjellshme dhe tepër e qetë për një ndarje që së shpejti do të nxiste tituj kryesorë globalë dhe stuhi në mediat sociale.
Ndarja e tyre u bë një nga ndarjet më të përfolura të personazheve të famshëm të dekadës, duke nisur debate të panumërta dhe, papritur, disa nga pjesët më përcaktuese të muzikës në karrierën e Shakirës .
Muzika e saj theu rekord , por më e rëndësishmja, krijoi një ndjesi të rrallë katarsisi të përbashkët. Njerëzit nuk po dëgjonin vetëm Shakirën; ata po shëroheshin me të. Dhe tani, në një intervistë të re me prezantuesen argjentinase Marley në “Por el mundo”, Shakira i tregon botës një shkëlqim tjetër.
Më e butë në disa momente, më e mprehtë në të tjera dhe çuditërisht reflektive . Ajo që i zuri vërtet në befasi fansat ishte komplimenti i saj i papritur për Piqué-n- një varg i vogël, por domethënës që sinjalizon se sa shumë gjëra kanë ndryshuar në jetën e saj.
Shakira e përshkruan udhëtimin e saj që nga viti 2022 si një “transmutacion”. Është lloji i fjalës që zakonisht e dëgjon në romanet fantastike ose tekstet e vjetra filozofike, por ajo e përdor me qartësi të plotë. Ajo shpjegon se kanalizimi i frustrimit, trishtimit dhe të gjitha atyre emocioneve të papërpunuara pas ndarjes në muzikë e ndihmoi të shërohej. Duke vepruar kështu, ajo ndezi diçka më të madhe se vetvetja.
“Mendoj se kjo ishte pjesa më e bukur: miqësia dhe zbulimi i miqve të vërtetë që kam. Dhe zbulimi i miqve që kam përgjatë këtij udhëtimi muzikor, dhe këtij publiku me të cilin fillova një histori dashurie shumë vite më parë – dhe ajo vazhdon.”
“Është ndoshta historia më e gjatë e dashurisë që kam pasur”, tha ajo duke qeshur.
Ka një moment në intervistë ku ajo pyet veten me zë të lartë nëse gjithçka që ka përjetuar ka qenë pjesë e një qëllimi më të madh. “Ndonjëherë mendoj edhe: ‘A më ndodhi e gjithë kjo sepse ishte ajo që duhej të jetoja në këtë jetë?’ Ndoshta njerëzit e tjerë mund ta shihnin veten të reflektuar tek unë dhe në përvojat e mia, dhe ndoshta e gjithë kjo u bë karburanti për këtë motor që u ndez dhe ende punon.”
Ylli vazhdoi duke thënë:
“Nuk e di kurrë pse kalon nëpër përvoja të caktuara jetësore, por gjithmonë ka një mësim. Nuk ka dyshim për këtë”, tha ajo, duke shpjeguar se për të, ndarja e historisë së saj nuk ka qenë vetëm një mënyrë për t’u shëruar, por edhe një mënyrë për të shoqëruar të tjerët që janë përballur me situata të ngjashme.
