Një shkencëtar që gjeti ujin më të vjetër të zbuluar ndonjëherë në Tokë, vendosi se veprimi më i mirë ishte, sigurisht, ta pinte atë.
Profesoresha Barbara Sherwood Lollar po udhëhiqte një ekip gjeologësh që studionin një minierë kanadeze në vitin 2016 kur bëri zbulimin e jashtëzakonshëm.
Uji që rrjedh rreth tre kilometra nën sipërfaqe ishte midis 1.5 dhe 2.6 miliardë vjeçar, sipas testeve, duke e bërë atë ujin më të vjetër të gjetur në Tokë.
«Kur njerëzit mendojnë për këtë ujë, ata supozojnë se duhet të jetë një sasi e vogël uji e bllokuar brenda shkëmbit», tha Prof. Sherwood Lollar.
“Por në fakt, uji po flluskon shumë drejt e në drejtimin tënd. Këto gjëra rrjedhin me shpejtësi litrash në minutë – vëllimi i ujit është shumë më i madh nga sa pritej.”
Pasi provoi ujin e lashtë , ajo zbuloi se ishte “shumë i kripur dhe i hidhur” dhe “shumë më i kripur se uji i detit”.
Kjo ishte një shenjë inkurajuese, sepse uji më i kripur tenton të jetë më i vjetër. Në këtë rast, ku uji është plakur për miliarda vjet, kjo nuk është aspak për t’u habitur.
«Nëse je gjeolog që punon me shkëmbinj, ndoshta ke lëpirë shumë shkëmbinj», tha Sherwood Lollar.
Ekipi i saj zbuloi gjithashtu se jeta dikur kishte qenë e pranishme në ujë, duke parë sulfatin – përbërjen e kripërave në të.
“Ne ishim në gjendje të tregonim se sinjali që po shohim në lëngje duhet të jetë prodhuar nga mikrobiologjia – dhe më e rëndësishmja duhet të jetë prodhuar gjatë një shkalle shumë të gjatë kohore.”
“Mikrobet që prodhuan këtë nënshkrim nuk mund ta kishin bërë brenda natës.
“Ky duhet të jetë një tregues se organizmat kanë qenë të pranishëm në këto lëngje në një shkallë kohore gjeologjike.”
Për fat të mirë, shkencëtari nuk pati asnjë reagim të tmerrshëm si në një film fantastiko -shkencor kur piu ujin e lashtë dhe jetoi për të treguar historinë.
