Ardi Stefa
Enver Hoxha ishte një provë për ne, por edhe në rrafshin evropian, një eksperiment prej mijëra eksperimenteve që realizohen në të gjitha zonat e planetit.
Receta është e njëjtë: Kur një popull ngre kokë kundër një sistemi apo qeverisë së tij, gjeni një vagabond dhe i ngarkoni detyrën që t’i hedhë prangat popullit. Dhe lereni popullin të rraskapitet.
Më shumë mundësi ka që të mësohet dhe të rrojë i rraskapitur tridhjetë a dyzet vjet, siç ndodhi në Spanjë apo Portugali, ose edhe rreth pesëdhjetë vjet si në rastin tonë.
Por, meqënëse kohët ndryshojnë shumë shpejt, edhe receta u modifikua. Merrjani çelësat vagabondit, jepjani një qeveritari “të ri” dhe dërgojeni që të lirojë prangat. Populli do t’i lëpijë duart, duke e parë si çlirimtarin e tij…
Pastaj, kur “çlirimtari” të rraskapitë popullin me aferat korruptive e kriminale, me sistemin e kalbur gjyqësor e politik, me zhgënjimin e atyre që e mbështetën, me degradimin e demontimin e opozitës dhe Demokracisë, ai vetë do t’ua dorëzojë çelësat dhe prangat bijve të atyre që qeverisën popullin për mbi dyzet vjet.
Kështu ishte parashikuar, kështu është vendosur.
Dhe përsëri rreth vicioz. Dhe për këtë, ne, kafshët moderne eksperimentale, kur të ndajmë epokat duhet të përdorim gjithmonë termin n.k. (nën komunizmin) dhe p.k. (pas komunizmit – aspak pas Krishtit). (Aspak Përpara Demokracisë e aspak Pas Komunizmit). Sepse eksperimenti doli me sukses dhe këtë nuk duhet ta harrojmë për asnjë çast. Shikojeni sot Shqipërinë. Çfarë nga ato që thashë më lart nuk qëndron? A nuk është i njëjti sistem vlerash e antivlerash? A nuk është ky një sistem shtypës, mashtrues, korruptues e kriminal që në fillimet e shtetit “të ri” shqiptar?
E ndërtuam atdheun 32 vite më parë mbi kilometra shprese…
Sot atdheu i atëhershëm ekziston mbi mijëra kilometra dhembjeje e zhgënjimi…
E përsëris: eksperimenti doli me sukses me Shqipërinë. Shikojeni sot Shqipërinë. Është kombinimi perfekt i një gjasme demokracie, i një gjysmë demokracie, i një aspak demokracie, ku opozita i bën fresk pushtetit dhe merr kockat e radhës me kulla e paprekshmëri dhe tallje të ëndrrave e shpresave të popullit opozitar.
Shikojeni sot Shqipërinë. Është një burg pa mure, ku të burgosurve as nuk u shkon në mendje të arratisen. Një sistem skllavërimi, kur për hir të konsumit, argëtimit, parave të pista e fasadës së shndritshme, skllevërit e dashurojnë skllavërinë e tyre.
Dhe eksperimenti do të vazhdojë të dalë me sukses.
Shqipëria prostituohet, me dhe pa ndërgjegje.
Dhe askush nuk është i pafajshëm. Pa përgjegjësi nuk është askush…
Këtë nuk duhet ta harrojmë!
