Ky është Marco. Ai jeton në Treviso. Ai është vetëm një vjeç kur një virus i godet ijet. Mjekët thonë se ai do të ketë vështirësi serioze motorike dhe nuk do të ecë kurrë.
Marco rritet, ai mund të bëjë vetëm disa hapa të vegjël me vështirësi. Kur ishte katër vjeç, osteopati i këshilloi prindërit e tij që ta regjistronin në vallëzim. Marco ndihet menjëherë mirë, kur kërcen mund të lëvizë më mirë. Dhe me kalimin e kohës ai mund të ecë. Duke fluturuar në majë të gishtave. Kërcimi fillimisht e ngre në këmbë.
Pastaj i jep atij një qëllim në jetë dhe e çon nëpër botë. Marco në fakt studion në Moska në Akademinë Bolshoi, pastaj u specializua në Shkollën Evropiane të Baletit në Amsterdam. Vallëzim në Izrael, Kroaci. Kudo.
Çdo sakrificë, çdo orë e kaluar në dhomën e provave, çdo kilometër larg shtëpisë e afron atë me ëndrrën e tij. Sot Marco është 23 vjeç. Kërcimi i mësoi atij disiplinën, ashpërsinë, këmbënguljen, përshtatjen me çdo kusht jete. Fëmija që nuk duhej të ecte u bë një etoile. Shkon në skenat e teatrove më prestigjioze.
Ai u thirr në Amsterdam për të debutuar si balerin kryesor dhe mysafir ndërkombëtar. Sa herë që orkestra fillon të luajë, zinxhirët që e lidhnin dikur shpërbëhen dhe Marco është i lirë të shprehet dhe të ëndërrojë.
Ai e sheh veten si një koreograf, drejtor i një kompanie, ai dëshiron të sjellë kërcimin e tij në skenat në të gjithë botën. Por mbi të gjitha ai ëndërron të vazhdojë të fluturojë në majë të gishtave. Sepse vetëm kështu zhduken vështirësitë. Kanë mbetur vetëm muzika dhe skena. Dhe kërcimi i tij i dashur.
