Vendi është përfshirë nga përmbytjet për të dytën herë brenda 2 muajve. Situata paraqitet problematike në disa zona të vendit. Sakaq, lidhur me këtë ka reaguar gazetari i njohur Denis Dyrnjaja. Sipas gazetarit natyra po na kthen “qokën” që i kemi bërë, siç e quan ai.
“Gjirokastra sot është shembulli më i fortë i këtij paralajmërimi, ku toka po ju rrëshqet nën këmbë banorëve dhe përbën rrezikshmëri serioze për jetën e tyre. Por në të gjithë vendin lumenjtë po përpijnë sipërfaqe toke, nga malet e kodrat po shkëputen masivë dherash e gurësh, po shkatërrohen rrugë e ura”, shprehet ndër të tjera Dyrnjaja.
Reagimi i plotë:
Të gjitha raportet studimore ndërkombëtare e klasifikojnë Shqipërinë një vend me risk të lartë për fatkeqësi natyrore, përmbytje, erozion i tokës etj. Gjirokastra sot është shembulli më i fortë i këtij paralajmërimi, ku toka po ju rrëshqet nën këmbë banorëve dhe përbën rrezikshmëri serioze për jetën e tyre. Por në të gjithë vendin lumenjtë po përpijnë sipërfaqe toke, nga malet e kodrat po shkëputen masivë dherash e gurësh, po shkatërrohen rrugë e ura.
Përmes veprimit dhe mosveprimit papërgjegjshmëria njerëzore i ka dhënë një ndihmesë të jashtëzakonshme natyrës që të bëjë dëme që ky shtet nuk ka takat as t:’i mendojë e jo më t’i riparojë. Në 27 vite përveç se nuk është kryer asnjë studim konkret për zonat dhe nivelet e rrezikut, nuk ka asnjë projeksion si do përballemi me këtë situatë. Kësaj indiference idioteske, i shtohet edhe masakrimi që i kemi bërë territorit duke i prerë pemët pa kriter, duke gërryer shtretër lumenjsh, e duke “shkepur” malet e kodra për qëllime përfitimi. Ky është vetëm fillimi i shpagimit të natyrës për atë që i kemi shkaktuar ne asaj. Ajo me siguri do të na e kthejë kusurin disa fish.
Për këto nuk del njeri në protestë, për qoka dhe parti politike flasin e dalin njerëzia. Në fund të shohim çmimin e faturës që do paguajmë, jo për peshkun e mishin e rakinë që hamë e pimë çdo ditë, por çmimin e faturës që do na vërë natyra. Ekstra nuk kam llogaritur tërmetet se ato janë histori më vete me ndërtimet që kemi bërë. Tani ngrini një dolli e mos e vini ujin në zjarr si gjithmonë deri kur të na bjerë bytha në ujë. Atëherë do kujtohemi por do jetë pak vonë….!
