Nga Salvadori në Bolivi, Ekuador, Rumani e më pas Mozambik duket një itinerar i çuditshëm, por këto kanë qenë ndalesat profesionale të Anila Denajt përpara se të përfshihej në politikë.
Në një intervistë në “Rudina”, ministrja e Bujqësisë tregon se herë pas here e gjen veten në xhaketën e bankierit që e ka mbajtur për 18 vite. Ajo ka qenë këshilltare ndërkombëtare financiare në një bankë private dhe puna e ka dërguar në vende të largëta e me plot sfida.
Anila Denaj: Pavarësisht se kjo duket shumë e bukur nga jashtë, ka edhe sfidat e veta. Unë kur kam ardhur në Shqipëri, pas këtyre viteve, pas 7 viteve, në 5 shtete në 3 kontintente, kam numëruar shtëpitë me qira që kam jetuar. Ishin 18, ishin shumë dhe kam kuptuar që vërtet kishte shumë emocione, por edhe shumë vështirësi sepse nga një vend te tjetri dhe nga një lëvizje te tjera, po flas për shtëpinë, por kjo tregon sesa shpesh kam lëvizur, ka edhe kostot e veta. Atëherë kam qenë pa familjen, familjen e krijova në Shqipëri dhe ma ka lejuar koha jashtë familjes të udhëtoja.
Pas kthimit nga Amerika Latine ku nevojitet që të rriteshin kapacitetet e bizneseve të vogla dhe të mesme, ministrja shkoi në Rumani. Pas 2 vitesh, u duk se do të rikthehej në Shqipëri por u gjend në një tjetër kontinent sfidues: Afrikë.
Anila Denaj: Më pas erdha në Rumani, 2 vjet që ka qenë një eksperiencë shumë e veçantë ku ndërtimi i kapaciteteve për personelin drejtues, por duke u bërë edhe drejtoreshë vetë për të ndërtuar një bankë nga fillimi, ishte domosdoshmëri dhe pas 2 vjetësh ne kishim një parim, ne çdo performancë na vlerësohej 1 vit pasi kishim lënë një vend sepse vetëm atëherë drejtuesit thoshte që ti ke bërë punë të mirë që atë që ke lënë në pozicionin tënd, e ka bërë këtë punë siç do të duhej ta bënte. Më pas mendova që do të kthehesha përsëri në Shqipëri, por në fakt një surprizë e vogël, një telefonatë më tha duhet të shkosh në Afrikë. Unë thashë nuk jam personi që e njoh Afrikën, dërgoni dikë tjetër, nuk flas as portugalisht, flas vetëm spanjisht, më thanë ti je shqiptare, i mëson shumë shpejt gjuhët, shko në Afrikë. M’u desh për një javë të shkoja në Afrikë. Jetova 2 vjet, aty m’u duk shumë e lehtë në fillim.
Ekipi im janë ekip në zyrat qendrore. Më kanë ndihmuar, m’u duk e lehtë sepse mendova që lidhej çdo gjë me procedurat, në fakt Afrika tregoi që ligjet dhe procedurat janë një gjë dhe ka qenë vendi që kam mësuar një mësim shumë të rëndësishëm: procedurat dhe ligjet janë aty por në qoftë se njerëzit nuk i jetojnë procedurat dhe ligjet dhe nuk kanë përgjegjshmërinë, çdo gjë bëhet shumë e vështirë dhe Afrika ishte një vështirësi që lidhej me njerëzit dhe e besoj që pas 2 vjetësh punë në Afrikë, pata edhe kostot e mia, sidomos në shëndet, por ia dola që ta kthej bankën në fitim pas 5 vitesh humbje.
