Në Katedralen “Ngjallja e Krishtit” në Tiranë është mbajtur Shërbesa e Parë e Dhëndrit. Kryepiskopi Joan gjatë predikimit para besimtarëve të pranishëm u shpreh se Shërbesat e Javës së Madhe iu kujtojnë njerëzve vuajtjen e Zotit për shpëtimin e tyre.
Fortlumturia e Tij u shpreh se për sa kohë ekziston dashuria për Perëndinë asgjë nuk e dëmton njeriun, madje dhe e keqja e kurdisur nga një tjetër i kthehet për mirë.
Gjatë kësaj jave, Kryepiskopi Joan, tha se është e rëndësishme të ndiqen Shërbesat për shkak se dora e Zotit do të ndjehet më shumë në jetën tonë.
“Shërbesat e Javës së Madhe, tre të parat dhe ato që pasojnë na kujtojnë vuajtjen vullnetare të Zotit për shpëtimin tonë. Nëse do ndalemi tek temat që flitet fillojmë kuptojmë për misterin e kryqit dhe Shërbesën e dashurisë së Zotit. Ne nuk vajtojmë vdekjen e një heroi tragjik, ne vajtojmë për mëkatet tona dhe për gjithçka tjetër që kemi prishur marrëdëhnien me Perëndinë. Shërbesa e Dhëndrit lidhet me paravolinë e 10 Virgjëreshave, me ardhjen e dytë të Krishtit që na thotë të jemi vigjilent. Një temë tjetër është e Perëndisë që hyn nëpërmjet Kryqit.
Kisha dhe Mbretëria e Zotit është e Jerusalemit Qiellor, jo e atij të mbidheshëm. Mbretëria e Krishtit ishte mbretëria e paqes dhe dashurisë. Nje temë tjetër e rëndësishme është përplasja e Krishtit dhe liderëve fetarë të asaj kohe. Sa më shumë që dilte madhështia e Zotit dhe predikimet e tij, aq më shumë ashpërsohenin ata derisa krijuan një komplot për ta vrarë. Zoti i qorton ata se e shohin fenë vetëm nga jashtë jo nga brenda. Feja e vërtetë nuk janë ritualet e jashtme, ato janë mjete për të na ndihmuar për një pastrim shpirtëror.
Duhet të kemi kujdes kur standardi është shumë i lartë dhe kur ne nuk kemi forcën dhe besimin e fortë për ta ndjekur fillojmë dhe bëhemi hipokritë. Hipokrizia është sëmundja më e tmerrshme që mund të shkatërrojë besimin fetar. Josifi është një parafigurë e Krishtit, i cili e përdori gjithë të keqen që i bënë vëllezërit të tij për t’i shpëtuar ato. Çdo gjë bashkëvepron për mirë për ato që e duan Perëndinë. E nëse do e duam Perëndinë asgje nuk mund të na dëmtojë, dhe të këqijat që mund të kurdisin armiqtë, Perëndia do na e kthejë për mirë.
Besimi që nuk jep fruta dhe nuk ka vepra është një besim i vdekur. Do doja t’i ndiqnit gjithë këto Shërbesa sepse duke i përjetuar ne ndjejmë thellë në shpirtin tonë besimin. Dhe kjo ndjenjë fillon pastron zemrën dhe mendjen tonë. Nuk ka gëzim më të madh kur ndjejmë dorën e Zotit në jetën tonë. Në këtë javë mund ta ndjejmë këtë gjë. Kështu rritet besimi. Besim pa një jetë shpirtërore nuk mund të ketë. Nuk ka besim intelektual, besimi përfshin gjithë mendjen, zemrën dhe shpirtin e njeriut”, u shpreh Fortlumturia e Tij.
