Në sheshin “Lord Byron” në Tepelenë, është përuruar këtë të shtunë shtatorja e poetit dhe kineastit të njohur Petrit Ruka, duke e vendosur përgjithmonë figurën e tij në zemër të qytetit ku lindi dhe u rrit. Ceremonia mblodhi bashkë familjarë, kolegë të letrave dhe artit, si dhe banorë të Tepelenës që e kujtojnë si një ndër zërat më të ndjeshëm të poezisë dhe kinematografisë shqiptare.
Petrit Ruka u nda nga jeta në korrik të vitit 2021, pas një beteje të gjatë me një sëmundje të rëndë. Ai mbetet i paharruar për kontributin e tij në kulturën kombëtare. U bë i njohur qysh me vëllimin poetik “Atdheu fillon tek zemra”, i shpërblyer me Çmimin Kombëtar të Letërsisë në vitin 1983. Prej atëherë botoi një sërë vëllimesh të rëndësishme me poezi, ndërsa la pas dhjetëra skenarë filmash, dokumentarësh e monografish. Si skenarist dhe regjisor, realizoi mbi 30 vepra kinematografike, duke lënë gjurmë të veçanta në artin filmik shqiptar.
Disa nga veprat e tij më të njohura janë “Rinia ime” (1978), “Mirupafshim, hënë e vendlindjes!” (1990), “Vërtitu, kokë e prerë!” (2000), “Në zemër bie shi…” (2003) dhe përmbledhja “Shtatë mijë shirat e mi” (2008). Ndërsa libri i fundit, “Andej baltë, këtej erë”, solli me mjeshtëri të ripunuara balada të vjetra arbërore, duke dëshmuar edhe njëherë lidhjen e tij të fortë me traditën dhe rrënjët kulturore.
Përtej kontributit të tij letrar e kinematografik, Petrit Ruka mbeti gjithmonë i lidhur ngushtë me Tepelenën, qytetin e lindjes. Në shumë prej poezive të tij ai i kthehej peizazhit të lumit Vjosë, kujtimeve të fëmijërisë dhe figurave të njerëzve të thjeshtë të vendlindjes.
