Nga Rigels Seliman
Ish-udhëheqësi komunist, Enver Hoxha ishte shumë mik me ish-kryeministrin Mehmet Shehu. Por sebepi i sherrit mes tyre ishte gruaja e Enverit, Nexhimije Hoxha. Kjo e fundit dhe Enveri shkuan një ditë të bukur vjeshte për vizitë tek shtëpia e Shehut, duke qenë se e kishte restauruar dhe arreduar me mobilje të reja. Por asokohe Enver Hoxha kishte probleme me shikimin, për shkak të diabetit, për të cilin edhe mjekohej. Kështu që, duke qënë se gjatë vizitës tek ish-kryeministrit nuk pati mundësi për ta parë shtëpinë si ishte, pyeti Nexhimijen, e cila i dha një përgjigje me tre pauza: 👇
Enver Hoxha: Nexhimije, si t’u duk shtëpia?
Nexhimije Hoxha: E bukur. Shumë e bukur. Më e bukur se e jona Envere.
(Dialogu është pak më i gjatë, por e kam shkurtuar).
Pra, u desh kjo vizitë që të niste lufta mes dy titullarëve, ku Enveri u xhelozua shumë që Mehmeti kishte shtëpi më të mirë se ai, ndërsa çdo ditë nxitej nga Nexhimija që të hakmerrej ndaj Shehut. Megjithatë, kulmi i luftës mes Hoxhës dhe Shehut arriti gjatë kohës që djali i Mehmetit u fejua me Silva Turdiun, vajzën e një pinjolli, që rregjimi nuk e donte. Madje, intriga thellohet, pasi Enverin e kishte vënë në dijeni Mehmeti që djali i tij është i dashuruar me vajzën e dytë të profesor Qazim Turdiut. Pra, Enveri ishte në dijeni të kësaj romance dhe e përdori atë për të luftuar Mehmetin, duke i nxjerrë inatin që shtëpinë e kishte më të mirë se ai, edhe pse ish-kryeministri ishte në hirarki i dyti.
Ndërkohë që, arsyeja tjetër që Enver Hoxha e urrente Mehmet Shehun ishte fakti se ky i fundit kishte lidhje të forta me ish-diktatorin kuban, Fidel Kastro, duke qenë se ish-kryeminstri kishte njohje me të dhe se kishin një shok të përbashkët, revilucionarin Che Guevara. Madje, që në fillim diktatori Hoxha nuk e pranonte dot faktin që ata të tre ishin shumë miq me njëri-tjetrin dhe se irritohej që kur hynte tek zyra e Mehmet Shehut, ky i fundit mbante varur një armë automatike që ia kishte falur Che Guevara.
Ky i fundit, Mehmet Shehu dhe shkrimtari Ernest Heminguej, jo vetëm që ishin shokë, por kishin luftuar bashkë në luftën e Spanjës, diku në vitet ’30. Kështu që, Enver Hoxha duke qenë se nga natyra ishte ziliqar dhe paranojak nuk e perceptonte dot që dikush të dilte mbi të, ku në momentin më të parë hakmerrej, duke i çuar në gijotinë kundështarët e tij, apo ata që i shihte si rrezik për t’i marrë fronin dhe pushtetin.
Historia është autentike dhe është bërë mes meje, shefit të sigurisë së Dhomës së Tregëtisë dhe ish-bodigardit të Mehmet Shehut, Ali Çeno tek ish-kinema “Republika” në 3 nëntor të vitit 2002, Tiranë, Shqipëri.
